دریل برقی

بشر از گذشته تا کنون برای بهره گیری از منابع در دسترس خود و ساخت و تهیه ابزار مورد نیاز زندگی اقدام به برش، حفاری و هر نوع تغییر شکل در مواد مختلف کرده است. به همین سبب پیشینه ساخت اولین دریل ها نیز به زمانی بسیار پیش از این و به مصر باستان باز می گردد، زمانی که افراد با استفاده از چوب و سنگ های نوک تیز تلاش به حفاری سطوح مختلف می کردند. نخستین دریل برقی اما توسط (آرتور جیمزآئورت) در سال ۱۸۸۹ اختراع شده و اولین نوع الکتریکی با ظاهر امروزی این محصول نیز در اوایل قرن بیستم میلادی تولید شد. در آن دوران، ساخت دریل هایی با ابعاد منطقی و وزن مناسب جهت کارکرد و حمل آسان باعث رونق کسب و کار بسیاری از افراد شد.

امروزه اما یکی از پرکاربردترین ابزارها در صنایع و کارگاه های مختلف از جمله نجاری، آهنگری، مکانیکی و... دریل ها هستند که امروزه علاوه بر سوراخکاری، با اضافه کردن متعلقات یا ایجاد تغییراتی کوچک در ساختار آنها به عنوان پولیشر، گردبر و حتی اره نیز مورد استفاده قرار می گیرند. به همین وسیله امکان استفاده از آنها برای سنباده زنی، پیچ کاری، نمونه برداری و برش نیز وجود دارد.

انواع دریل ها از نظر عملکرد :

دریل ها در چهار دسته بندی کلی دریل برقی، شارژی، بادی و دستی تولید می شوند که این چهار دسته از نظر عملکرد با هم متفاوت بوده و خود به انواع مختلف تقسیم می شوند.

دریل چکشی

این نوع دریل برقی علاوه بر چرخش در مته دارای حرکتی رفت و برگشتی با سرعت بالاست که با ایجاد ضربه موجب سهولت سوراخکاری بر سطوح سخت و متراکم شده و سرعت عملکرد دریل را افزایش می دهد.

دریل بتن کن

دریل های بتن کن عموماً از توان بالاتری برخوردار بوده و برای سوراخکاری سطوح بتنی در کارهای ساختمانی مورد اسفاده قرار می گیرند.

دریل-پیچ گوشتی

دریل-پیچ گوشتی ابزاری دو کاره با قابلیت سوراخکاری و پیچ کاری همزمان است که دارای ترکمتر بوده و با تنظیم گشتاور چرخش مته امکان باز و بسته کردن پیچ ها را به وجود می آورد.

دریل خانگی

عموماً دریل هایی با توان کمتر و بدنه ای کوچکتر را دریل خانگی می نامند که بیشتر برای کارهای داخل منزل یا فعالیت های نیمه صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند و توان لازم برای انجام کارهای سخت و صنعتی را ندارند. به این دسته از دریل ها دریل برقی معمولی نیز گفته می شود.

اغلب دیده می شود که کاربران خانگی برای باز و بسته کردن پیچ ها از دریل برقی خانگی استفاده می کنند. این در حالی است که استفاده از دریل برقی به عنوان پیچ گوشتی در عموم موارد موجب ورود آسیب به پیچ یا سطح کار می شود.

دریل گیربکسی

این نوع از دریل ها که سرعت آزاد بالایی داشته و بر سطح گیربکس خود دارای کلیدی جهت تنظیم دور هستند، سرعت را در دو حالت ( کمتر/بیشتر ) تنظیم می کنند.

دریل نمونه بردار

دریل برقی نمونه بردار با نام دستگاه کرگیر نیز شناخته می شود. این ابزار به کاربر اجازه می دهد تا در بتن مسلح، آجر یا آسفالت سوراخ هایی به قطر ۲۰ تا ۴۵۰ میلی متر ایجاد کند. دریل های نمونه بردار در صنعت ساختمان سازی برای کاشت آرماتور و بولت درون سازه های بتنی، نمونه برداری از خاک یا بتن و اصلاح مشکلات اجرایی و طراحی سازه های بتنی بکار گرفته می شوند.

دریل سرکج

دریل های سرکج عملکردی همانند همان دریل های معمولی دارند با این تفاوت که به جای داشتن دسته کوتاه و سر بلندتر، دارای دسته ای بلندتر و سر بسیار کوتاه هستند. سر این دریل ها کوتاه بوده و با زاویه ۹۰ درجه تنظیم شده است تا کاربر بتواند بدون نیاز به پیچاندن بازوهای خود، در فضاهای محدود و دور از دسترس سوراخکاری کند.

دریل ستونی

انواعی از دریل ها هستند که مجهز به میز بوده و تنها به صورت عمودی سوراخکاری می کنند. این دریل ها تنها کاربرد صنعتی داشته و به دلیل وجود محدودیت در جا به جایی عموماً به جز در کارگاه ها و کارخانه ها مورد استفاده قرار نمی گیرند.

دریل همزن

نوعی از دریل برقی است که با قرارگیری یک پره همزن بر آن برای ترکیب مواد غلیظ و گل مانندی مثل سیمان و میزان های کم حجمی از بتن و ملات بکار گرفته می شود. به علاوه برخی دریل های هم زن که مجهز به کلید کنترل سرعت هستند در بازار موجود اند که برای مخلوط کردن مواد رقیقی مثل دوغاب، رنگ و غیره بسیار بهتر عمل می کنند.

راهنمای انتخاب دریل مناسب شما

انتخاب دریل برقی با توجه به نوع فعالیت کاربر انتخاب ساده ای است که تنها با توجه چند نکته ظریف اما بسیار مهم به بهترین شکل امکان پذیر است. ادامه این مطلب به شما برای انتخاب دریل برقی مناسب حرفه تان کمک خواهد کرد.

توان موتور

توان موتور در واقع قدرت دستگاه است که هر چه دستگاه قوی تر باشد به طبع برای فعالیت های صنعتی و سنگین مناسب تر بوده و رنج قیمت بالاتری نیز دارد.

قفل کن سرعت

کلید قفل کن با قفل کردن سرعت در حالت انتخابی کاربر امکان استفاده مداوم از دریل با یک سرعت ثابت را به وجود می آورد.

کلید کنترل سرعت

دریل های خانگی عموماً کلید کنترل سرعت ندارند و کلید کنترل سرعت در دریل های دیگر به دو صورت دیمر تنظیم سرعت یا کلید گازی وجود دارد که سرعت چرخش مته را به میزان دلخواه کاربر تنظیم می کنند.

گیربکس

گیربکس قسمت مهمی در دریل های قدرتمند محسوب می شود که جهت انتقال بهتر سرعت و قدرت و کنترل این دو ایجاد شده است.

سه نظام

دریل ها مجهز به دو نوع سه نظام هستند. سه نظام های اتوماتیک که در دریل هایی با توان کمتر و برای انجام کارهای نیمه صنعتی و سبک تر مورد استفاده هستند و سه نظام های آچاری که مستحکم تر بوده و در کارهای صنعتی استفاده می شوند.

این سه نظام ها ظرفیت های مختلفی دارند که از ظرفیت 6.5 میلی متری و 10 میلی متری که مخصوص دریل های کوچکتر هستند تولید می شوند تا ظرفیت 13 میلی متر و 16 میلی متر که عموماً مخصوص دریل های چکشی و ستونی هستند.

کلید چپگرد / راستگرد

تجهیز با این کلید از جمله ویژگی های مشترک میان دریل های مختلف است و ویژگی چندان منحصربفردی محسوب نمی شود.

دسته کمکی

وجود دسته کمکی در دریل های صنعتی و سنگین تر ویژگی مهمی است که به کنترل بهتر ابزار کمک کرده و سهولت کار در ساعات طولانی را برای کاربر به ارمغان می آورد.

عمق سنج

عمق سنج یکی دیگر از متعلقات همراه دریل ها است که عموماً با دریل های 13 میلی متری ارائه شده و امکان اندازه گیری دقیق عمق سوراخکاری را به وجود می آورد.

کلاچ ایمنی

با بالا رفتن قدرت ابزارها، حفط ایمنی کاربر بیش از پیش اهمیت پیدا می کند. چرا که شدت ضربه ها و چرخش ها به همان میزان که برای تخریب سازه ها قدرت دارند می توانند برای آسیب رساندن به انسان نیز خطرناک باشند.

دریل های بتن کن عموماً مجهز به سیستم کلاچ ایمنی هستند. عملکرد این سیستم به این شکل است که با برخورد نوک مته یا قلم به بخشی نفوذ ناپذیر از سطح، ارتباط بین مته و گیربکس را قطع می کند تا از چرخش کل دستگاه و در نتیجه آسیب به دست کاربر جلوگیری کند.