لباس و کفش کار

لباس و کفش کار همانطور که از نام آن پیدا است به لباسی گفته می شود که هنگام کار از آن استفاده می شود. لباس کار، متناسب با محیط، شرایط، نوع فعالیت و البته سلیقه می تواند انتخاب شود. یکی از مهم ترین کارهایی که این لباس و کفش کار می تواند انجام دهد حفظ جان افراد و کاهش آسیب دیدگی از خطرات احتمالی می باشد. البته ناگفته نماند که بسیاری از ارگان ها برای یکدست شدن پرسنل و شناسایی آنها از افراد متفرقه از لباس کار استفاده می کنند، به عبارتی ایجاد نظم و یکپارچگی در محیط کار از فواید استفاده از لباس و کفش کار به شمار می رود.
تا امروز پیشرفت بسیار زیادی را در صنعت نساجی و طراحی لباس مشاهده کرده ایم، این موضوع تاثیرات بسیار زیادی روی طراحی و دوخت لباس های کار داشته است که منجر به ایجاد طرح های بروز و متنوع در رنگ ها و اندازه های مختلف شده است. لباس کار افرادی که در مشاغل پرخطر فعالیت می کنند قطعاً با افرادی که مشاغل عادی و شرکتی دارند متفاوت است. به عنوان مثال برای افرادی که در نیروگاه های آب یا برق و یا پتروشیمی کار می کنند باید از جنس های بسیار عالی و دوخت های بسیار خوب همانند پارچه با درصد پنبه بیشتر و یراق آلات (دکمه و زیپ و...) فلزی استفاده شود ولیکن برای دوخت لباس و کفش کار مشاغل عادی می توان از درصد کمتری پنبه و یراق آلات پلاستیکی استفاده کرد. در نظر داشته باشید که شغل هایی هم هستند که نیاز به لباس کار ندارند و تنها لازم است از جلیقه یا روپوش برای جلوگیری از آسیب استفاده نمایند. به عنوان مثال فردی که رنگ کار یا نقاش است به لباس کار نیاز ندارد و تنها می تواند از لباسی استفاده کند که از ریختن رنگ بر بدن وی جلوگیری نماید.
نکته بسیار مهم و حائز اهمیت آن است که لباس و کفش کار به دلیل اینکه فرد استفاده کننده مدت زمان زیادی از روز را باید از لباس استفاده کند، باید به مقدار زیادی راحت باشد و از طرفی نباید دست و پای کارمند را ببندد و مانع از کار کردن وی باشد.

لباس کار

لباس کار به عنوان یکی از وسایل استحفاظی فردی بوده و کلیه کارکنان باید با لباس کار متناسب با فعالیت خود در سر کار حاضر شوند. لباس و کفش کار به عنوان یک پوشش سراسری تنه، دست ها و پاها را در مقابل شرایط محیطی محافظت می کند.

ساده ترین شکل لباس های کار در فرم های ظاهری بلوز و شلوار یا کاپشن و شلوار (دو تکه) یا لباس کار یکسره (یک تکه)، جلیقه، دستکش و مواردی از این قبیل و از جنس پلی استر پنبه، ویسکوز، کتان، فیلامنت یا ترکیبی از آنها تولید شده و مورد استفاده قرار می گیرند.

بدیهی است که هر چه الیاف به کار رفته در پارچه طبیعی تر باشد، تبادل حرارتی آن بهتر و آسان تر صورت خواهد گرفت. در تولید لباس و کفش کار های مخصوص شرایط ویژه از جمله لباس کار عایق سرما و رطوبت، لباس کار نسوز و ضد حرارت و لباس کارهای ضد مواد شیمایی و رادیو اکتیو باید از پارچه های مخصوص استفاده شود. مثلا لباس کاری که برای حفاظت در مقابل گرما و حرارت ساخته می شود با پوشش آلومینیوم که تا 90 درصد اشعه مادون قرمز را برگشت می دهد ساخته می شود.

کفش کار

پا قلب دوم است و باید از آن مراقبت شود. کفش کار باید دارای استاندارد هایی باشد که پا را اذیت نکند. کفش کاری که باید یک لایه حفاظتی برای شخص ایجاد کند نباید خودش آسیب زننده باشد.

خطراتی که در محیط کار افراد را تهدید می کنند متفاوت هستند. در یک محیط کاری خطر سقوط اجسام روی پا زیاد است و در محیط دیگر خطر سوختن و آتش گرفتن وجود دارد. در نتیجه کفش ایمنی را باید متناسب با محیط کار و خطرات موجود در آن خریداری کنید. در طراحی و تولید کفش کار استانداردهایی وجود دارد که باید رعایت شود. کفش کار باید راحت و سبک باشد. احساس یک وزنه سنگین در فرد ایجاد نکند. کفش ایمنی که در فرد احساس ناراحتی ایجاد می کند زیاد دوام نمی آورد و فرد تمایلی به پوشیدن کفش کار این چنینی ندارد و این می تواند خطرناک باشد.

هنگام خرید کفش کار سایز آن را تست کنید. کفش کار باید متناسب با سایز پاهای شما باشد. کفش کوچکتر یا بزرگتر از سایز پا می تواند میزان خطرات را افزایش دهد. به علاوه کفش کار باید انعطاف بالایی داشته باشد و در فعالیت هایی که فرد دارد نباید محدودیت حرکتی ایجاد کند. این مورد در کفش کارهایی که افراد در محیط های کارگاهی استفاده می کنند نکته بسیار حائز اهمیتی است. همچنین کفش کار باید کمی ساق داشته باشد. تا بتواند از مچ پایتان در برابر آسیب های وارده محافظت کند.

شرایط اقلیمی محیط های کاری با یک دیگر متفاوت است. شاید در محیط سرد با دمای منفی صفر مشغول به فعالیت هستید یا محیط کار شما در کنار حرارت و کوره داغ است. بنابراین کفش ایمنی باید از پاهای شما در مقابل سرما و گرما محافظت کند. در واقع باید به نوعی عایق گرما و سرما باشد. هنگام خرید کفش کار، به این نکته نیز توجه داشته باشید.